Τα Ελάχιστα του Τάσου Λειβαδίτη

Δεν είναι που έχασες τα πιο ωραία σου όνειρα. Δεν είναι που φύγανε τα πιο ακριβά σου χρόνια. Δεν είναι που είδες, όχι, τους τελευταίους σου φίλους να σε προδίδουν ή να λιποταχτούν.

Ετούτη η τρύπα είναι φριχτή στον τοίχο που με κόπο είχες σηκώσει , νύχτες άγρυπνος, ρημάζοντας τα χέρια και τα χρόνια σου στις πέτρες- τοίχο, για να σε κρύβει απ’ την αμείλιχτη αδιαφορία του κενού. Και τώρα μια μικρή τρύπα, σχεδόν αόρατη, απ’ όπου μπαίνει αθόρυβα κι ανέκκλητα όλο το ψύχος της μεγάλης ματαιότητας.
Πηγή

ΣΧΕΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ